چرا و آینه
زمانی هست
هرچه جلو میروی دیوارها بلندتر می شوند.
صبوری کن
زمان را مزه مزه کن
تا فراموشی
دیوارها را فرا بگیرد.
آنگاه هر گام تو
لرزشی ست بر
اندام دیوار مور زده
پس دیوار فرو ریخته
دریائی از چرا و آینه است.
ترس را کنار بزن
تا باور خویش
خود را رها کن.
ح.مهرخو
هانوفر 23.08.2010
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر